Komunikacja jako infrastruktura wiedzy: kto naprawdę decyduje, co jest nauką? 

prof. dr hab. Joanna Osiejewicz

12 maja 2026 r. godz. 16:00-18:15

online

Nota biograficzna:

prof. dr hab. Joanna Osiejewicz

Przewodnicząca Zarządu Fundacji Uniwersytetu Warszawskiego, z bogatym doświadczeniem w zakresie zarządzania strategicznego, podejmowania decyzji w sytuacjach kryzysowych oraz restrukturyzacji organizacyjnej w złożonych środowiskach wielostronnych, działających na styku instytucji publicznych, partnerów prywatnych i sieci międzynarodowych.

Profesor nauk prawnych oraz doktor nauk humanistycznych w zakresie językoznawstwa. Kieruje Zakładem Międzynarodowej Komunikacji Prawniczej na Wydziale Lingwistyki Stosowanej Uniwersytetu Warszawskiego. Jest twórczynią i kierowniczką studiów magisterskich International Legal Communication oraz redaktorką naczelną czasopisma „Journal of International Legal Communication” (UW).
Pełni funkcję Pełnomocnika Prorektora Uniwersytetu Warszawskiego ds. współpracy międzynarodowej (2020–2024 oraz 2024–2028), a także Pełnomocnika Prorektora ds. komunikacji prawniczej (2024–2028). Od 2020 roku jest oddelegowana do Management Committee Sojuszu Uniwersytetów Europejskich 4EU+. W latach 2020–2024 zasiadała w Zarządzie Fundacji Uniwersytetu Warszawskiego, a od 2025 roku pełni funkcję Przewodniczącej Zarządu. Jest również ekspertką Narodowej Agencji Wymiany Akademickiej (NAWA) w zespole oceniającym projekty European Universities.
Była profesorem wizytującym m.in. na Universidad Rey Juan Carlos w Madrycie, China University of Political Science and Law w Pekinie, Università degli Studi di Milano oraz Indiana University, a także wykładowczynią zapraszaną przez liczne uniwersytety, m.in. w Bolonii, Greifswaldzie, Buenos Aires, Kopenhadze, Kijowie, Wiedniu i Budapeszcie.
Jej badania koncentrują się na międzynarodowej komunikacji prawniczej, globalnym i transnarodowym zarządzaniu, fragmentacji i harmonizacji prawa oraz prawie transnarodowym i europejskim. Łączy perspektywę teorii komunikacji z analizą rzeczywistych procesów decyzyjnych na poziomie zarządczym w środowiskach międzyinstytucjonalnych i międzysektorowych.

Abstrakt zajęć:
Zajęcia analizują komunikację naukową jako element infrastruktury produkcji wiedzy, który współdecyduje o tym, co zostaje uznane za naukę, w jaki sposób jest finansowane oraz jak zyskuje legitymację instytucjonalną i społeczną. W perspektywie międzynarodowej komunikacji prawniczej i naukowej pokazane zostaje, że język, formaty wypowiedzi oraz normy instytucjonalne (m.in. granty ERC, publikacje naukowe, regulacje UE) kształtują proces badawczy już na etapie jego projektowania.
Punktem wyjścia jest założenie, że klasycznie rozumiany critical thinking, choć niezbędny, nie wystarcza do zrozumienia współczesnych systemów nauki. Dlatego zajęcia rozwijają kompetencje takie jak epistemic literacy (rozumienie mechanizmów powstawania wiedzy), systems thinking (analiza zależności między nauką, finansowaniem i instytucjami), communicative agency (rola komunikacji w podejmowaniu decyzji naukowych i instytucjonalnych) oraz translation competence (rekonfiguracja znaczeń w środowisku międzynarodowym).
Szczególny nacisk położony jest na analizę pojęć normatywnych, takich jak „excellence”, „impact” czy „accountability”, oraz na rolę komunikacji w warunkach różnic między systemami prawnymi, akademickimi i epistemicznymi. Celem zajęć jest rozwinięcie zdolności krytyczno-epistemicznej analizy nauki jako systemu komunikacyjnego, w którym wiedza jest nie tylko oceniana, lecz także współkonstruowana poprzez język, instytucje i praktyki komunikacyjne.